Woensdag 18 juni, naar Wroclaw, een lange rit waarop we helaas veel ongelukken zien
Voor een vakantiedag is het wel erg vroeg, al voor 7 uur opstaan! Maar we gaan weer op pad, dus we hebben er zin in. De uren en de kilometers vliegen voorbij en af en toe breekt de zon door de bewolkte hemel. Het loopt gesmeerd, denken we...
Voor Potsdam komen we dan in een file terecht en we doen er ongeveer een uur over om 4 kilometer verder te komen. Bij de afslag naar Leipzig (waar we niet heen moeten) blijkt de hele verder gaande weg onder Berlijn door afgesloten vanwege een ongeluk. Dus rijden we maar een eindje richting het zuiden, ook nog in de file. Helikopters cirkelen rond en steeds meer ambulances, politie en brandweer wringt zich door de file. Ineens zien we aan de andere kant van de weg, waar ook meerdere files staan, een afschuwelijk schouwspel: een bus opengeboord door een vrachtwagen omringd door hulpdiensten. Nog meer vrachtauto's lijken bij het ongeluk betrokken. Tot een uur erna gieren de sirenes van alle kanten langs de weg, ze komen echt overal vandaan en het is ongelofelijk dat ze door die automassa heen weten te komen. We kunnen alleen maar denken hoe afschuwelijk het moet zijn voor de mensen in de bus, het ziet er heel ernstig uit.
Op de radio horen we dan dat een vrachtwagenchauffeur op de file is ingereden. Hij is zelf dood, 35 mensen gewond en 10 zwaar gewond. We beseffen weer even hoe relatief het leven is.
Het beeld van die vrachtwagen in die bus geboord zal ons nog wel even bijblijven, maar het geeft toch het besef dat, hoe voorzichtig je ook bent, je niet altijd alles zelf in de hand hebt. Maar ook belangrijk is voor ons om zoveel mogelijk te genieten. Bang zijn voor dit soort mogelijke gebeurtenissen helpt niet, je moet gewoon uit het leven proberen te halen wat erin zit.
Door dit gebeuren moeten we een flinke omweg maken met als voordeel dat we door wat leuke dorpjes rijden in plaats van alleen maar over de snelweg. In Jüterbog komen we bijvoorbeeld dit grappige poortje tegen.Maar daar staat de volgende politieauto al, bij een wagen die zich volledig in een boom heeft geboord, zo te zien van de weg afgeraakt bij het inhalen. We worden er niet echt vrolijker van.
Tja, en toen het hotel nog... We zitten er nu, maar ook dat heeft even geduurd: 1,5 uur. Na een uur rondvragen en rondrijden blijkt dat we het verkeerde hotel zoeken en helemaal uit de buurt zijn. Tegen het donker (kwart over 9 hier) arriveren we eindelijk en eerlijk gezegd zijn we best wel uitgeput na deze lange dag met alle gebeurtenissen. Maar we zijn lekker ver weg van Nederland en vanaf morgen hebben we geen vaste planning meer dus kunnen we het net zo rustig aan doen als we zelf willen.





