Vrijdag 16 maart, een rit door het zuiden van Luxemburg en naar huis
Alweer slapen we lekker uit, op onze laatste hele dag in Luxemburg. En de zon schijnt weer volop als we naar buiten stappen, het is nog steeds lekker weer. We hebben waarschijnlijk de beste week gekozen die we maar kiezen konden voor dit uitje, voor volgende week wordt er sneeuw voorspeld! Een zelfgemaakt ontbijtje op het balkon slaan we dan ook niet over.
Via België rijden we zuidwaarts, naar de Tëtelbierg of Titelberg bij Rodange, op zoek naar de versterkte vesting van de Trevieren, een Keltische stam. In de 1e en 2e eeuw v.c. leefden ze hier omring door een bijna 3 kilometer lange ringwal. Daarna leefden er nog eeuwenlang Romeinen, maar in de bossen treffen we nog maar weinig sporen aan. In de oudheid waren hier al mijnen waar ijzererst werd gedolven, dus een goudmijn voor de oude wapenindustrie.
Op een verhoging in het landschap na (links) vinden we eigenlijk niets terug van de ringwal, maar het is mooi weer en we maken een mooie wandeling door het bos. Alles begint al uit te botten en te bloeien en we zien veel bloemen die denken dat de lente al volop begonnen is. Na iedere bocht hopen we op meer, op een uitzicht, op prehistorische resten, maar nee, niets daarvan.
Op de terugweg zien we wat linten in de verte en als we erheen lopen blijkt een stuk grond afgezet te zijn door archeologen. Er worden hier nog steeds opgravingen gedaan en dit is waarschijnlijk een gebied dat deze zomer verder onderzocht zal worden. Het terrein is overdekt met landbouwplastic en er lijken fundamenten en muurtjes onder te liggen. We bedwingen onze nieuwsgierigheid en blijven buiten het terrein, maar eerlijk gezegd valt het gebied ons nogal tegen na wat we er over gelezen hebben. We houden het dus maar op een mooie boswandeling.
Ondertussen zijn we naarstig op zoek naar een terrasje waar we een kop koffie kunnen drinken, maar in dit gebied wordt gewerkt of is het nog te vroeg in het seizoen want we vinden nergens een terrasje. Bij Schengen, het meest zuidoostelijke plekje van Luxemburg rijden we nog even naar Frankrijk en Duitsland, maar geen terrasjes te bekennen. Vanuit Frankrijk hebben we nog wel mooi zicht op het 14e eeuwse torentje in Schengen en de Moezelvallei ligt er mooi bij als we in noordelijke richting naar Remich rijden.
Maar als we daar ook geen terrasjes ontdekken besluiten we even een omweggetje naar Trier te maken, dat kennen we en daar weten we de terrasjes wel te vinden. Het is nog geen half uur rijden, maar het is al 4 uur 's middags geweest en we hebben nog geen koffie gehad. Verwende reizigers als wij zijn dat niet gewend! Al snel vinden we een parkeerplaats en op het plein voor de Basilica, een bakstenen gebouw uit de 4e eeuw, zetten we ons neer op het terras. Het is wel lekker in de zon, maar een beetje minder wind mag wel. Het voelt toch wat kouder aan dan de afgelopen dagen.
Terug bij Bigonville moeten we natuurlijk ook nog even een foto maken van het dorp vanaf een afstandje. Zoals zoveel dorpen in Luxemburg ligt het tegen een heuvel gebouwd en staan er slechts een paar honderd huizen. Nog voor de schemering begint zijn we alweer 'thuis', voor onze laatste avond hier. Een laatste avond rust, zonder tv of computer, wat kan het leven toch heerlijk ontspannen zijn!
Zaterdag 17 maart 2007, via België terug naar huis
Vandaag is de eerste dag dat we ruim voor 9 uur opstaan, want tegen half 10 komt de eigenaar ons uitzwaaien. En als we wakker worden zien we ook meteen dat het tijd is om te vertrekken: de zon schijnt niet vandaag! We nemen afscheid van de hartelijke man en gaan op pad, eerst naar Martelange voor de laatste goedkope boodschappen. En dan België in waar de eerste regendruppels al beginnen te vallen. We haddenb deze week niet beter kunnen timen wat weer betreft, tot vandaag hebben we alleen maar zonnig weer gehad en temperaturen van 15 tot 18 graden overdag.
Door de Ardense heuvels rijden we eerst naar Tilff onder Luik, een plaatsje waar we vorig jaar een prima ontbijt hebben gehad, toen op het terras, dit keer moeten we binnen zitten. Tilff heeft pech want morgen worden er uitgebreide festiviteiten gevierd maar het weer is helemaal omgeslagen en het is een stuk kouder.
Er komt een soort van carnavalsoptocht (ze doen carnaval gewoon nog eens dunnetjes over), maar wij blijven er niet op wachten. We eten snel ons ontbijt op, het is lang niet zo lekker als de vorige keer en ook een stuk duurder. We zitten dan ook in een ander restaurant, dom natuurlijk, we hadden hetzelfde moeten nemen. Maar die wilden vandaag geen eieren serveren, alleen chocolade-croissants en daar hebben wij absoluut geen zin in.
Het is een korte vakantie geweest, de tijd is weer veel te snel omgevlogen, maar we hebben wel weer de goede week uitgekozen met het beste voorjaarsweer tot nu toe. En hoe klein Luxemburg ook is, het is een prachtig land. En we zijn ook nog eens helemaal uitgerust, wat willen we nog meer? Tja, de volgende vakantie...





